Dita që fshati u shua, spastrimi etnik në zemër të Bregut Perëndimor

18 Janar 2026
Ky projekt i dëbimit kryhet nga ekstremistë të dhunshëm të mbështetur nga ministrat e qeverisë izraelite, por është pjesë e një strategjie të gjatë dhe të zakonshme politike që synon aneksimin e tokës palestineze.
Në luginën jugore të Jordanit, pesë dekada historike të një komuniteti po përfundonin brenda një dite.
Mahmoud Eshaq, 55-vjeç, përpiqej të mbante lotët. Ai nuk kishte qarë që kur ishte fëmijë, por ndërsa përgatitej të largohej nga fshati ku kishte kaluar gjithë jetën, dhimbja e mbushi zemrën.
Fëmijët e tij ngarkonin dyshekë, frigoriferë, çanta me miell dhe valixhe me rroba në një kamion, ndërsa ushtarë të maskuar shoqëronin një adoleshent izraelit që po pozonte mbi një gomar, duke bërë shenjën me dy gishta lart në rrugën kryesore të fshatit.

Pastrimi etnik i Ras ‘Ein al ‘Auja-s po ndodhte, dhe kolonistët që e kishin bërë jetën të padurueshme për palestinezët festonin.

Shtëpia e Eshaqit ishte më e madhja dhe e forta nga fshatrat beduine të shpërndara në kodrat pjesës së ulët të Jordanisë. Në fillim të vitit, ajo ishte gjithashtu shtëpia e vetme që kishte mbetur, pasi dhuna e kolonistëve kishte detyruar fshatarët e tjerë të largoheshin.
Sot, kolonistët izraelitë kontrollojnë më shumë se 250 km² tokë në këtë pjesë të Bregut Perëndimor, që dikur përdorej vetëm për kullotjen e bagëtive. Kështu thotë Dror Etkes, themelues i grupit për monitorimin e kolonistëve Kerem Navot.
Palestinezët janë dëbuar nga toka që komuniteti ndërkombëtar e parashikon për një shtet të ardhshëm të tyre.

“Ne jetonim këtu paqësisht, por ata na bënë armiq”, tha Eshaq. “Gjithë jetën time nuk kam qarë, por këtë mëngjes po qaja. Kjo është një ditë e tmerrshme për ne.”
Familjet beduine që jetojnë këtu janë pasardhës të refugjatëve nga Naqabi, që u larguan nga shtëpitë e tyre në vitin 1948. Të varfër dhe të izoluar, ata janë lehtësisht të prekshëm nga kolonistët. Procesi i largimit të tyre filloi para luftës në Gaza, por u përshpejtua ndërsa vëmendja e mediave u fokusua diku tjetër.

“Kur filloi lufta, udhëheqësit e kolonistëve kuptuan se kishin një mundësi për të intensifikuar spastrimin etnik të zonës”, tha Sarit Michaeli, drejtuese e organizatës së të drejtave B’Tselem.
Largimi i palestinezëve kryhet gradualisht përmes dhunës dhe intimidimit: prerja e kabllove të elektricitetit, zbrazja e rezervuarëve të ujit, sulme natën dhe vendosja e postblloqeve të përkohshme brenda fshatit.
Djem të rinj, disa edhe të mitur, ndihmojnë kolonistët duke mbikëqyrur tufat e kafshëve dhe duke izoluar banorët palestinezë.
Ushtarët izraelitë shpesh marrin pjesë në këto akte ose injorojnë dhunën.
Kur një gjykatë urdhëroi kthimin e palestinezëve të dëbuar, kolonistët i dëbuan sërish brenda pak orësh. Në 2 vitet e fundit, ushtarët dhe kolonistët kanë vrarë mbi 1 mijë palestinezë në Bregun Perëndimor, një në pesë prej tyre fëmijë, pa asnjë llogaridhënie.

Në Ras ‘Ein al ‘Auja, pas sulmeve të vazhdueshme, 26 familje, mbi 120 persona, vendosën të largoheshin.
“Këtë javë nuk kemi ngrënë dhe nuk kemi fjetur”, rrëfen Eshaq. Disa fqinje, si Mohammed Reshad, mbetën pa asgjë, pasi kolonistët u vodhën rroba dhe dyshekë.
Ky projekt i dëbimit kryhet nga ekstremistë të dhunshëm të mbështetur nga ministrat e qeverisë izraelite, por është pjesë e një strategjie të gjatë dhe të zakonshme politike që synon aneksimin e tokës palestineze.
Qeveritë izraelite, pavarësisht ngjyrës politike, e kanë mbështetur këtë proces që nga viti 1967, duke përdorur tokën për siguri dhe për krijimin e komuniteteve koloniale.

Rripi i tokës ku ndodhet Ras ‘Ein al ‘Auja shtrihet midis autostradës pranë kufirit me Jordaninë dhe “Rrugës Allon” që kalon kodrat e Bregut Perëndimor. Kodrat janë të pakta në popullsi, por të përshtatshme për kullotje. Postblloqet e kolonistëve me kafshë kanë rezultuar një mjet efikas për shpronësim masiv.
Ndërkohë, kolonistët vazhdojnë të përhapin mesazhe dhune në mediat sociale, duke deklaruar qartë synimin e tyre për të larguar palestinezët.
Në gjithë Bregun Perëndimor, ata kanë marrë mbi 18% të tokës që është parashikuar për një shtet palestinez.
